Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αιθέριο έλαιο Μανδραγορα

Ο Μανδραγόρας (Atropa Mandragora, ή Mandragora officinalis) είναι ένα αγγειόσπερμο, δικότυλο φυτό που ανήκει στην οικογένεια των Στρυχνοειδών. Ποώδες, ιθαγενές με 4 είδη, φύεται κυρίως στη νότια Ευρώπη και ειδικά στις Μεσογειακές χώρες. Στην Ελλάδα βρίσκεται σε περιοχές της Θεσσαλίας, της Πελοποννήσου, της Στερεάς και στα νησιά του Αιγαίου. Είναι γνωστός επίσης με τις ονομασίες σερνικοβότανο, καλάνθρωπος, μανδραγούδα, μεγαλοβοτάνι, αβγουδάτσα και άλλες.

Η ρίζα του είναι σαρκώδης, μακριά και μοιάζει με ανθρώπινο σώμα με δύο πόδια. Η μορφή και η υφή της ρίζας ωστόσο, μπορεί να διαφέρει από φυτό σε φυτό. Άλλοτε είναι ενιαία και άλλοτε διαχωρισμένη. Αυτό επιτρέπει τη διάκριση του κάθε φυτού σε αρσενικό ή θηλυκό. Τα φύλλα του είναι πολύ μεγάλα, ωοειδή, με κυματιστά χείλη. Το χρώμα του είναι από καστανό έως μαύρο, ενώ το εσωτερικό είναι λευκό και κολλώδες με πικρή γεύση. Ο καρπός του είναι σαρκώδης σε σχήμα μήλου με υπόγλυκη γεύση.

Ο Μανδραγόρας είναι γνωστός από την αρχαιότητα. Βρέθηκε στους Αιγυπτιακούς τάφους των Θηβών του 1800 π.χ. Αναφέρεται από το Θεόφραστο, τον Ιπποκράτη και το Διοσκουρίδη ως φάρμακο με πολλαπλή χρήση ( αναισθητικό, υπνωτικό, σπασμολυτικό, αντιφλεγμονώδες και αφροδισιακό). Όσοι επρόκειτο να ακρωτηριασθούν ή να καούν « ελάμβαναν μανδραγορίτην οίνον» για να μην πονούν την ώρα της επέμβασης. Εικάζεται ότι προκαλούσε κατάσταση ύπνου παρόμοια με κώμα, γι’αυτό οι αρχαίοι συνήθιζαν να αναφέρουν τη φράση «υπό μανδραγόρα καθεύδειν» για περιπτώσεις ανθρώπων που δεν αντιλαμβάνονταν την πραγματικότητα.

Ο Διοσκουρίδης αναφέρει ότι από τη ρίζα του μανδραγόρα παρασκευάζονται ερωτικά φίλτρα. Οι αρχαίοι Έλληνες ονόμαζαν τον καρπό του και «μήλο του έρωτα». Οι νέοι στην Αττική είχαν συχνά πάνω τους ένα σακουλάκι με κομμάτια ρίζας μανδραγό-ρα για ερωτικό φυλαχτό. Επίσης, ο κάτο¬χος του μανδραγόρα, εκτός της σεξουαλικής ικανότητας, θεωρείτο οτι αποκτούσε πλούτο, υγεία και μακροζωία . Την ερωτική και μαγική του ιδιότητά λέγεται οτι την απέκτησε από τη μάγισσα Κίρκη, όταν αυτή τον πρόσφερε στους άνδρες του Οδυσσέα. Επίσης, η θεά Αφροδίτη αποκαλούνταν και «Μανδραγορίτις». Από την εποχή της Βίβλου ακόμα, στη Γένεση, υπάρχουν αναφορές για την χρήση του μανδραγόρα ως αφροδισιακό και ως βοτάνι που βοηθά στην τεκνοποίηση. Η Ραχήλ, απελπισμένη που δεν έκανε παιδιά με τον Ιακώβ, κατέφυγε στον μανδραγόρα για να γεννήσει τον Ιωσήφ.

Κατά το Μεσαίωνα, οι θρύλοι γύρω από το μανδραγόρα καθώς και οι χρήσεις του, πολλαπλασιάστηκαν. Ήταν γνωστός ως εξαιρετικό αναισθητικό για τις εγχειρήσεις. Γνωρίζοντας τη ναρκωτική του δράση, το χρησιμοποιούσαν και σαν ηρεμιστικό για τους μελλοθάνατους. Επειδή η ρίζα του μοιάζει συχνά με ανθρώπινη μορφή, πίστευαν ότι η παρουσία τέτοιων ριζών οφειλόταν σε φαινόμενα μετεμψύχωσης και ότι το φυτό βρισκόταν κάτω από την επίδραση των δυνάμεων του σκότους. Τον ονόμαζαν επίσης “μήλο του σατανά” και πίστευαν ότι προκαλούσε τρέλα. Σύμφωνα με τους θρύλους της μεσαιωνικής περιόδου, ο μανδραγόρας φύτρωνε κάτω από τα δέντρα που γίνονταν απαγχονισμοί κατάδικων ή που είχαν χρησιμοποιήσει αυτόχειρες για να κρεμαστούν. Για να τον ξεριζώσουν, χρησιμοποιούσαν κάποιο ζώο δένοντας το πόδι του στη ρίζα του φυτού με ένα σχοινί. Η διαδικασία αυτή έπρεπε να γίνει μόνο τα μεσάνυχτα, ή νύχτες με πανσέληνο και μετά από τις απαραίτητες προσευχές και τελετουργίες. Πίστευαν πως το φυτό, καθώς το ξερίζωναν, έβγαζε μια οξεία κραυγή που τρέλαινε ή σκότωνε όποιον την άκουγε.

Η σύγχρονη επιστήμη κατατάσσει τις ρίζες του μανδραγόρα στην κατηγορία των αναλγητικών, όπου ανήκουν και τα φύλλα της κόκας. (Σήμερα, η Ελληνική Αναισθησιολογική Εταιρεία εξακολουθεί να έχει ως έμβλημά της τον μανδραγόρα.) Είναι τοξικό φυτό και περιέχει ατροπίνη, σκοπολαμίνη και υοσκυαμίνη, πολύτιμες φαρμακευτικές ουσίες που χρησιμοποιούνται ως αντισπασμωδικά και καταπραϋντικά. Πρόκειται όμως για οπιούχο φυτό που μπορεί να προκαλέσει ψυχωσικά συμπτώματα (παραισθήσεις κ.α), ακόμα και το θάνατο σε μη ελεγμένες δόσεις. Δε συνίσταται η χρήση του από μη γνωρίζοντες.

πηγή : http://www.sensities.com

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τι είναι τελικά αυτό το Σύστημα παρακολούθησης GPS ποδοσφαιρικών ικανοτήτων της Playertek ?

Βλέπουμε αρκετές φορές Ποδοσφαιριστές να φορούν ένα είδος σουτιέν (κατά την σωστή ορολογία είναι vest = γιλέκο ) , δεν είναι όμως ακριβώς έτσι τα πράγματα . Πάμε να το γνωρίσουμε μέσα απότην Ομάδα του Α.Ο Σκιάθου μία από τις ελάχιστες ομάδες στην Ελλάδα που διαθέτουν το σύστημα και το παρουσιάζουμε αποκλειστικά .

Ένα χρήσιμο εργαλείο για τον προπονητή καθώς βλέπει το εύρος κινήσεων και αποδόσεων των ποδοσφαιριστών ( θα γίνει ανάλυση παρακάτω) , το ιατρικό επιτελείο μιας ομάδας τοποθετώντας σωστά όλα τα απαιτούμενα στοιχεία για να ρυθμιστούν με βάση τα βιομετρικά στοιχεία των παικτών τα προφίλ τους και οι αποδόσεις τους , της διοίκησης ώστε να έχει μια ολοκληρωμένη εικόνα του rosterτης και τέλος των ποδοσφαιριστών για ατομική βελτίωσηπου θα έχει ως στόχο τηνβελτίωση της ομάδας. Καταρχήν το σύστημα παρακολούθησης gps της εταιρίας playertket , πλέον θα το ονομάζουμε Σύστημα Παρακολούθησης Ποδοσφαιρικών Ικανοτήτων , καθώς μετράει και καταγράφει τις ικανότητές των ποδοσφαιριστών και όχι…

Βλάπτουν την υγεία τα αναβράζοντα δισκία ; (Παυσίπονα , συμπληρώματα διατροφής κλπ ) τα συμπεράσματα δικά σας

Τα αναβράζοντα φάρμακα ή συμπληρώματα διατροφής ενδέχεται να υπονομεύουν την υγεία όσων παίρνουν κάθε μέρα τέτοια δισκία, επειδή περιέχουν πολύ αλάτι (και άρα νάτριο), υποστηρίζει μια νέα μελέτη από Βρετανούς ερευνητές. Η μελέτη βασίσθηκε σε ανάλυση στοιχείων για 1,3 εκατομμύρια ασθενείς και δημοσιεύθηκε στη Βρετανική Ιατρική Επιθεώρηση (BMJ). Όπως γράφουν οι ερευνητές, μερικά αναβράζοντα δισκία φαρμάκων (π.χ. ασπιρίνη) ή συμπληρωμάτων διατροφής παρέχουν περισσότερο νάτριο από την ημερήσια συνιστώμενη πρόσληψη όταν λαμβάνονται στην μέγιστη δόση. Το αλάτι υπάρχει στα αναβράζοντα δισκία διότι για να αφρίζουν και να διαλύονται στο νερό περιέχουν διαττανθρακικό άλας το οποίο συχνά συνδυάζεται με νάτριο (είναι το κύριο συστατικό του αλατιού).
Πόσο αλάτι περιέχουν τα αναβράζοντα δισκία Εκτός από τα αναβράζοντα δισκία φαρμάκων (κυρίως είναι παυσίπονα) οι ερευνητές εξέτασαν και τα διατροφικά συμπληρώματα, όπως αυτά που περιέχουν βιταμίνη C, ψευδάργυρο ή ασβέστιο. Συνολικά, η μελέτη περιέλαβε …

Η ιστορία του μασάζ

Η ιστορία του μασάζ ξεκινάει με την παρουσία των πρώτων οργανωμένων κοινωνιών.
Ήδη είναι γνωστά τα οφέλη του από τους πανάρχαιους πολιτισμούς....

Η λέξη μασάζ προέρχεται από τη γαλλική λέξη massage, η οποία σημαίνει “τριβή της μάλαξης”. Πολλές αρχαίες γλώσσες έχουν παρόμοιες λέξεις, όπως στα αραβικά η λέξη “massa”, που σημαίνει “άγγιγμα, χειρισμός”, ενώ στα λατινικά η ίδια λέξη μεταφράζεται ως “ζύμη, μάζα”. Στα ελληνικά η λέξη μασάζ σημαίνει μάλαξη, όπου η ετυμολογία της λέξης προέρχεται από το ρήμα “μασσείν”, δηλαδή ζυμώνω. Η πιο κατάλληλη μετάφραση για την λέξη μασάζ στα ελληνικά είναι η λέξη ανάτριψη.

Η μάλαξη αποτελεί το παλιότερο και παγκοσμίως χρησιμοποιούμενο μέσο ανακούφισης του πόνου. Δεν αποτελεί μια εφεύρεση του ανθρώπου, αλλά γεννήθηκε ως φυσική θεραπεία από τα πρώτα κιόλας ζωικά όντα. Το άγγιγμα και η εντριβή σε περιοχές του σώματος, που είναι επίπονες, χρησιμοποιούνται και από τους ανθρώπους, αλλά και από τα ζώα.

Η χρήση της μάλαξης, της κίνησης και των βοτάνων αποτελού…