Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΜΑΪΝΤΑΝΌΣ: ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΈΣ ΙΔΙΌΤΗΤΕΣ

O μαϊντανός την εποχή του Ιπποκράτη και του Διοσκουρίδη χρησιμοποιούταν μόνο έως φάρμακο
Το φυτό αυτό, ως αρωματικό στη συνήθη δόση διεγείρει την όρεξη και διευκολύνει την πέψη των τροφίμων.
Ο εκ των φύλλων και του στελέχους εξαγόμενος χυμός, λαμβανόμενος στη μέτρια δόση των 150 γραμ. κατά τον χρόνο της κρίσεως, έχει μεγάλη επιτυχία, στους διαλείποντας πυρετούς, την άνοιξη και το φθινόπωρο.

Ο χυμός ούτος αναμιγνυόμενος μετά θερμού γάλακτος και λαμβανόμενος προ του πρωινού γεύματος (νηστικός) αποτελεί άριστον αποχρεμπτικό, συνιστώμενο στις περιπτώσεις του υγρού άσθματος, του πνευμονικού κατάρρου και της αφωνίας.

Αναμιγνυόμενος μετά μέλιτος, χρησιμοποιείται επιτυχώς, στα πεσίματα ή παντός είδους μώλωπες, προς επαναφορά της κανονικής κυκλοφορίας και έκκρισης του μολυνθέντος αίματος, του προσβληθέντος μέρους.

Τα φύλλα χρησιμοποιούνται εξωτερικώς, ως τοπικό καθαρτικό των δυσθεραπεύτων πληγών και των καρκινώδους φύσεως ελκών.

Είναι δε αποτελεσματικά τιθέμενα επί των οφθαλμών, σε περιπτώσεις πυώδους οφθαλμίας.

Τα εκ φύλλων καταπλάσματα, αφού βράσουν επί πολύ εντός οίνου, τιθέμενα επί των πληγωμένων μερών, θεραπεύουν εντός ολίγου χρόνου, τα κτυπήματα και τούς μώλωπας.

Τα καταπλάσματα ταύτα, εάν τεθούν επί του λαιμού, ωφελούν σε περιπτώσεις φλεγμονής του λάρυγγα, πρέπει όμως να θερμαίνονται εκάστοτε εντός του οίνου, εις τον όποιον έβρασαν αρχικώς.

Επιτυγχάνεται ένα εξαίρετο φάρμακο εναντίον των υποδερματικών φυμάτων, διά της καλής αναμίξεως εντός γουδιού, μιας δραχμίδος (φούχτας) φύλλων Μαϊντανού, ετέρας Άνθρίσκου του Χαιρεφύλλου (κοινώς Σκαντσίκι, εν Κεφαλληνία), ολίγου μαγειρικού άλατος και μιας κουταλιάς ελαιολάδου. Το μίγμα τούτο απλώνεται επί υφάσματος και τοποθετείται επί τού αποστήματος πρωί και απόγευμα μέχρις αποθεραπείας.

Επί δηγμάτων σφήκας ή μέλισσας, εξαφανίζεται ο πόνος, εάν τρίψουμε το δηχθέν μέρος, με φύλλα Μαϊντανού.

Διά να καταπραΰνουμε τούς δριμείς πόνους των αυτιών και των δοντιών, αρκεί να εισαγάγουμε, εντός τού πάσχοντος αυτιού ένα βωλάριο, από μίγματος κοπανισμένου Μαϊντανού, ελαιολάδου και κοινού άλατος.

Τα σπυριά τού δέρματος εξαλείφονται διά της πλύσεως αυτών πρωί και απόγευμα, με αφέψημα Μαϊντανού, εντός βρόχινου ύδατος.

Η ρίζα, συλλεγόμενη κατά το δεύτερο έτος, όταν αυτή βρίσκεται στην πλήρη ανάπτυξη της και αποξηραινομένη αμέσως εντός κλιβάνου, είναι χρήσιμος για τη παρασκευή αφεψήματος ορεκτικού, λίαν αποτελεσματικού, προκειμένου περί υδρωπικίας, ίκτερου (χρυσής), οιδημάτων του ήπατος και του σπληνό,ς ως και των ανωμαλιών της κυκλοφορίας του αίματος.

Το αφέψημα τούτο, το οποίο είναι και αντισκορβουτικό, επιτυγχάνεται διά της βράσεως, περί την ώρα, εντός κλειστού δοχείου 0.60 - 0.90 γραμ. ρίζας, εις δύο λίτρα νερού.

Τέλος οι σπόροι, λαμβανόμενοι ως αφέψημα, στη δόση των 5 -10 γραμ. εντός λίτρου νερού, είναι ορεκτικοί, στομαχικοί, αντιφυσώδεις, εμμηναγωγοί και διουρητικοί.

Η έντονος οσμή και γεύσης πάντων των μερών του οφείλεται στο αιθέριο έλαιο, το οποίο περιέχει το φυτό τούτο, το καλούμενο Απιόλη.

Πηγή: Θεραπευτικά φυτά-Μιχ. Δ. Καλλιφρονα-Αθήναι 1936

Τα φύλλα του θεωρούνται ως διαλυτικά, τιθέμενα εξωτερικώς επί μαστιτιδών, προς πρόληψη του σχηματισμού αποστήματος του μαστού. ’Επίσης επί δηγμάτων εντόμων, κλπ.

Φύλλα και ρίζες, χρησιμοποιούνται ως ορεκτικά και διεγερτικά, εις έγχυμα (20 γραμ. για ένα λίτρο νερού).

Η ρίζα είναι και διουρητική και διαφορητική, διδομένη διά ταύτα επί ίκτερων, ύδροπικίας κλπ.

Ο χυμός είναι αντιπυρετικός. Τα φύλλα περιεγράφησαν και ως αντιγαλακταγωγά, όχι μόνο μόνον εσωτερικώς λαμβανόμενα, αλλά και επιδενόμενα επί των μαστών των θηλαζουσών γυναικών.

Τα σπέρματα του φυτού είναι ανθελμινθικά.

Γενικώς το άπιον πετροσέλινον είναι ευστόμαχο και εκ των άριστων εμμηναγωγών φαρμάκων, εξ αυτού δε εξάγεται και το γνωστό εκ της φαρμακολογίας εμμηναγωγό Άπιόλιο ή Άπίολο (Apiol)

Πηγή: Τα εδώδιμα φυτά-Ανάργυρου Μ. Σφακιανάκκη

Προφυλάξεις
Πάντα χρησιμοποιείτε τα βότανα υπό την επίβλεψη ενός ειδικού ιατρού και ποτέ μόνοι σας. Μην χρησιμοποιείτε βότανα κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης, σε συνδυασμό με άλλα φάρμακα ακόμα και συμπληρώματα χωρίς την γνώμη ιατρού. Οι πληροφορίες που παρέχονται είναι καθαρά και μόνο για ενημερωτικό σκοπό.

Πηγή: http://www.ftiaxno.gr/2013/01/blog-post_546.html#sthash.2RyzmpRR.dpuf

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΡΕΜΑΝΙΑ - Rehmannia Glutinosa

Πολυετές φυτό που φθάνει σε ύψος τα 60 εκατοστά, με κολλώδη φύλλα και πορφυρά άνθη. Περιέχει σάκχαρα, φυτοστερόλες και ρεμανίνη. Σημαντικό βότανο για την προστασία του συκωτιού από τις τοξίνες και την ηπατίτιδα. Χρησιμοποιείται με δύο τρόπους, ωμή για χρόνιες παθήσεις στο ήπαρ, όπως ηπατίτιδα και μαγειρεμένη με κρασί για παθήσεις εμμηνόρροιας και ανώμαλου κύκλου. Επίσης θεωρείται πολύτιμο γιατρικό για το γήρας, συντελώντας στην διαδικασία της μακροζωίας. Πηγή: botanakaiygeia.blogspot.com

Τι είναι τελικά αυτό το Σύστημα παρακολούθησης GPS ποδοσφαιρικών ικανοτήτων της Playertek ?

Βλέπουμε αρκετές φορές Ποδοσφαιριστές να φορούν ένα είδος σουτιέν (κατά την σωστή ορολογία είναι vest = γιλέκο ) , δεν είναι όμως ακριβώς έτσι τα πράγματα . Πάμε να το γνωρίσουμε μέσα από   την Ομάδα του Α.Ο Σκιάθου μία από τις ελάχιστες ομάδες στην Ελλάδα που διαθέτουν το σύστημα και το παρουσιάζουμε αποκλειστικά . Ένα χρήσιμο εργαλείο για τον προπονητή καθώς βλέπει το εύρος κινήσεων και αποδόσεων των ποδοσφαιριστών ( θα γίνει ανάλυση παρακάτω) , το ιατρικό επιτελείο μιας ομάδας τοποθετώντας σωστά όλα τα απαιτούμενα στοιχεία για να ρυθμιστούν με βάση τα βιομετρικά στοιχεία των παικτών τα προφίλ τους και οι αποδόσεις τους , της διοίκησης ώστε να έχει μια ολοκληρωμένη εικόνα του roster της και τέλος των ποδοσφαιριστών για ατομική βελτίωση   που θα έχει ως στόχο την   βελτίωση της ομάδας. Στοιχεία Ποδοσφαιριστή  Καταρχήν το σύστημα παρακολούθησης gps της εταιρίας playertket , πλέον θα το ονομάζουμε Σύστημα Παρακολούθησης Ποδοσφαιρικών Ικανοτή...

Αιθέριο έλαιο Μανδραγορα

Ο Μανδραγόρας (Atropa Mandragora, ή Mandragora officinalis) είναι ένα αγγειόσπερμο, δικότυλο φυτό που ανήκει στην οικογένεια των Στρυχνοειδών. Ποώδες, ιθαγενές με 4 είδη, φύεται κυρίως στη νότια Ευρώπη και ειδικά στις Μεσογειακές χώρες. Στην Ελλάδα βρίσκεται σε περιοχές της Θεσσαλίας, της Πελοποννήσου, της Στερεάς και στα νησιά του Αιγαίου. Είναι γνωστός επίσης με τις ονομασίες σερνικοβότανο, καλάνθρωπος, μανδραγούδα, μεγαλοβοτάνι, αβγουδάτσα και άλλες. Η ρίζα του είναι σαρκώδης, μακριά και μοιάζει με ανθρώπινο σώμα με δύο πόδια. Η μορφή και η υφή της ρίζας ωστόσο, μπορεί να διαφέρει από φυτό σε φυτό. Άλλοτε είναι ενιαία και άλλοτε διαχωρισμένη. Αυτό επιτρέπει τη διάκριση του κάθε φυτού σε αρσενικό ή θηλυκό. Τα φύλλα του είναι πολύ μεγάλα, ωοειδή, με κυματιστά χείλη. Το χρώμα του είναι από καστανό έως μαύρο, ενώ το εσωτερικό είναι λευκό και κολλώδες με πικρή γεύση. Ο καρπός του είναι σαρκώδης σε σχήμα μήλου με υπόγλυκη γεύση. Ο Μανδραγόρας είναι γνωστός από την αρχαιότητα. Βρέθη...