Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Σύνδρομο κοιλιακών – προσαγωγών

Καλείται το σύνδρομο όταν οι μύες ή οι τένοντες του κατώτερου κοιλιακού τοιχώματος εξασθενούν. Η εντόπιση του άλγους είναι στην βουβωνική χώρα του κοιλιακού τοιχώματος, όπου εμφανίζεται και η «κλασική» βουβωνοκήλη.

Στην περίπτωση της βουβωνοκήλης υπάρχει μία σημαντική αδυναμία και χαλάρωση του κοιλιακού τοιχώματος, επιτρέποντας το περιεχόμενο, συνήθως έντερο, να εξέλθει μέσα από φυσιολογικά ανατομικά τρήματα, το έσω και το έξω βουβωνικό στόμιο του βουβωνικού πόρου. Στη περίπτωση της κήλης των αθλητών, το σημείο αδυναμίας του κοιλιακού τοιχώματος είναι το ίδιο, χωρίς όμως την παρουσία προβάλλουσας ψηλαφητής κήλης.

Τί είναι ο βουβωνικός πόρος

Ο βουβωνικός πόρος είναι η περιοχή στο κατώτερο και πλάγιο κοιλιακό τοίχωμα ακριβώς λοξά πάνω από την ηβική σύμφυση. Το κανάλι σχηματίζεται από τις καταφύσεις των κοιλιακών μυών και τενόντων, την εγκάρσια περιτονία, τον βουβωνικό σύνδεσμο και την απονεύρωση του έξω λοξού κοιλιακού μυός. Μέσα στο κανάλι πορεύεται/«ταξιδεύει» ο σπερματικός τόνος (στους άνδρες) ή ο στρογγύλος σύνδεσμος (στις γυναίκες). Η περιοχή αυτή του κοιλιακού τοιχώματος είναι επιρρεπής στην εξασθένηση των συνδέσμων και τενόντων έχοντας ως αποτέλεσμα την έξοδο του περιεχομένου της κοιλίας και την εμφάνιση κήλης.

Ποιά είναι τα συμπτώματα του συνδρόμου κοιλιακών προσαγωγών

Στις περισσότερες περιπτώσεις η έναρξη των συμπτωμάτων είναι αργή μετά από επαναλαμβανόμενη κόπωση ή/και μακρά περίοδο έντονης σωματικής άσκησης/προπονήσεων ή αγώνων. Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν:

  • Πόνο στους κατώτερους κοιλιακούς μύς
  • Πόνο στη βουβωνική χώρα
  • Πόνο στους όρχεις
  • Αίσθημα βάρους στη περιοχή των κοιλιακών μυών αλλά και των προσαγωγών μυών

Τα συμπτώματα οξύνονται με δραστηριότητες/αθλήματα στα οποία γίνονται κινήσεις ταχύτητας, στροφής και κάμψης του κορμού. Μπορεί να επιδεινωθούν κατά το βήξιμο ή το φτέρνισμα. Το σύνδρομο εμφανίζεται κυρίως σε αθλητές του ποδοσφαίρου, του χόκεϊ και λιγότερο του μπάσκετ και του βόλεϊ.

Πώς γίνεται η διάγνωση του συνδρόμου

Η διάγνωση βασίζεται κυρίως στον συνδυασμό ιστορικού του ασθενούς, κλινικής εξέτασης και συγκεκριμένων διαγνωστικών εξετάσεων. Τελευταία, η χρήση της μαγνητικής τομογραφίας είναι αρκετά χρήσιμη κυρίως για τον αποκλεισμό άλλων παθολογικών καταστάσεων οι οποίες θα δυσκολέψουν τη διάγνωση. Από την εμπειρία μας θεωρούμε ότι η δοκιμασία «Valsalva» θα πρέπει να γίνεται και οι τομές θα πρέπει να λαμβάνονται κατά τη διενέργειά της. Η χρήση του διαγνωστικού υπερήχου τον οποίο χρησιμοποιούμε στο «κέντρο αθλητικών κακώσεων» φαίνεται ότι μπορεί να απεικονίσει αρκετά καλά τη περιοχή της βλάβης και κυρίως το σημείο της ηβικής σύμφυσης όπου εμφανίζεται η χαρακτηριστική ηβαλγία. Ακόμη και σε περιπτώσεις χαλάρωσής της περιτονίας του έξω λοξού μυός μπορεί να μας δώσει αξιόπιστα αποτελέσματα.

Ποια είναι η θεραπεία του συνδρόμου

Η συντηρητική είναι πάντα η αρχική αντιμετώπιση. Περιλαμβάνει αποχή από κάθε αθλητική δραστηριότητα, αντιφλεγμονώδη αγωγή, παγοθεραπεία και στη συνέχεια φυσικοθεραπεία με ισομετρικές ασκήσεις και ασκήσεις σταθεροποίησης όλων των μυϊκών ομάδων της περιοχής.

Αν παρά την συντηρητική αντιμετώπιση τα συμπτώματα παραμένουν, η χειρουργική θεραπεία είναι μονόδρομος κυρίως για αθλητές υψηλών απαιτήσεων. Αρχικά η τοποθέτηση πλέγματος για την ενίσχυση των τοιχωμάτων αποτελούσε την επιλογή των περισσοτέρων χειρουργών. Τα ποσοστά επιτυχίας και η επιστροφή στα αθλήματα ήταν από 65-90% με το χρόνο επανένταξης να κυμαίνεται από τις 4-8 εβδομάδες ανεξάρτητα με την ανοικτή ή λαπαροσκοπική τεχνική. Τα τελευταία χρόνια η εξατομικευμένη χειρουργική αποκατάσταση με τεχνικές αποσυμπίεσης του μηρογεννητικού νεύρου ή ενίσχυσης της εγκάρσιας περιτονίας μόνο με ράμματα έχει αυξήσει τα ποσοστά επανένταξης και έχει μειώσει δραματικά το χρόνο επιστροφής στις αγωνιστικές υποχρεώσεις των ασθενών/αθλητών. Η χρήση βέβαια του πλέγματος παραμένει ένα ακόμη όπλο στη φαρέτρα μας.

πηγή: http://sports-medicine.gr

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Επιστροφή στο σχολείο 6 tips για ένα ασφαλές σακίδιο

Καθώς πλησιάζουμε την επιστροφή στη σχολική χρονιά , δύο πράγματα έρχονται στο μυαλό μας ,
Πως θα είναι το παιδί μου όταν γυρίσει στο σχολείο  ; και έχει ένα ασφαλές  σακίδιο; Το ACA προσφέρει την ακόλουθη λίστα ελέγχου για να βοηθήσει τους γονείς να επιλέξουν το καλύτερο δυνατό σακίδιο για τα παιδιά σας: Το σακίδιο είναι στο σωστό μέγεθος για το παιδί σας; Το σακίδιο δεν πρέπει ποτέ να είναι μεγαλύτερο ή Μικρότερο από τον κορμό του παιδιού σας και δεν πρέπει να κολλάει περισσότερο από 10 Πόντους κάτω από τη μέση της μέσης. Ένα σακίδιο που κρέμεται πολύ χαμηλά αυξάνει το βάρος στους ώμους, προκαλώντας το παιδί σας να κλίνει προς τα εμπρός όταν περπατάει.Το σακίδιο έχει δύο φαρδύς, γεμισμένους ιμάντες ώμου; Οι μη γεμισμένοι ιμάντες δεν είναι μόνο άβολοι, αλλά μπορούν επίσης να ασκήσουν περιττή πίεση στους μυς του αυχένα και των ώμων.Το παιδί σας χρησιμοποιεί και τους δύο ιμάντες; Το να έχετε ένα βαρύ σακίδιο από ένα ιμάντα μπορεί να προκαλέσει δυσανάλογη μετατόπιση του βάρους στη μία πλ…

Τι είναι ο HIV και το AIDS;

HIV σημαίνει Human Immunodeficiency Virus δηλαδή Ιός της Ανθρώπινης Ανοσοανεπάρκειας Μερικοί ιοί, όπως αυτοί που προκαλούν το κοινό κρυολόγημα ή τη γρίπη, παραμένουν στο σώμα μόνο για μερικές ημέρες. Άλλοι ιοί, όπως ο HIV, δεν φεύγουν ποτέ. Ο ιός του AIDS είναι ένας ρετροϊός: έχει δηλαδή γενετικό υλικό το RNA, το οποίο με τη δράση ενός ενζύμου που λέγεται αντίστροφη μεταγραφάση μετατρέπεται σε DNA για να ενσωματωθεί στο γονιδίωμα του ανθρώπου (βλ. κύκλος αναπαραγωγής του HIV ). Το χαρακτηριστικό του ιού HIV είναι το πολύ υψηλό ποσοστό μετάλλαξής του, ο γρήγορος ρυθμός αναπαραγωγής του και το τεράστιο μέγεθος του πληθυσμού του. Αυτό σημαίνει ότι σε κάθε δεδομένη στιγμή, ένας άνθρωπος που έχει μολυνθεί με τον ιό HIV μεταφέρει δεκάδες εκατομμύρια λοιμογόνων παραγόντων του HIV με εκατομμύρια διαφορετικών τυχαίων μεταλλάξεών του. Η πολύ μεγάλη ικανότητα μετάλλαξης του HIV οφείλεται στο γεγονός ότι η αντίστροφη μεταγραφάση που μετατρέπει το RNA του ιού σε κυτταρικό DNA, είναι πολύ επιρρεπής…

Οι μυϊκές θλάσεις στο ποδόσφαιρο & η αντιμετώπιση τους

Ο πιο συνηθισμένος τραυματισμός σε άτομα τα οποία ασχολούνται με αθλητικές δραστηριότητες είναι οι θλάσεις των μυϊκών ιστών. Θλάση είναι η ρήξη των μυϊκών ινών από είτε από υπερβολικά έντονη σύσπαση, υπερβολική διάταση ή από άμεση πλήξη του μυ από κάποιο εξωτερικό παράγοντα (πχ. λάκτισμα). Με την πρώτη ενόχληση ή πόνο του μυ θα πρέπει να διακόπτεται αμέσως η αθλητική δραστηριότητα, διότι η συνέχισή της μπορεί να προκαλέσει περαιτέρω τραυματισμό των μυϊκών ινών. Δημιουργούνται δηλ. Μεγαλύτερες βλάβες με συνέπεια την αύξηση του χρόνου αποκατάστασης. Επιδημιολογική μελέτη του 2011, από τον επικεφαλής ιατρό της UEFA, Prof Jan Ekstrand, ανέδειξε ότι στο 92% του συνόλου των μυϊκών τραυματισμών στο ποδόσφαιρο, αφορούν θλάσεις στα κάτω άκρα, και συγκεκριμένα στους οπίσθιους μηριαίους, τους προσαγωγούς, τον τετρακέφαλο και το γαστροκνήμιο σε σειρά συχνότητας. Συμβαίνουν 6 φορές πιο συχνά σε αγώνα σε σύγκριση με την προπόνηση, κυρίως στο τελευταίο 15λεπτο του ημίχρονου, λόγω της μυϊκής κόπωσης…